اين انتقاد از كمبود مطالعه و يا غرض ورزى منشاء گرفته است . كسروى كه انتقاد تند و جسورانه به روش ائمّه عليهم السلام « 1 » دارد خودش خالى از تقيه نيست و با اينكه ادّعاى پيغمبرى داشت و در مصاحبه‌اش با دكتر آرانى اقرار به اين مطلب مىكند « 2 » در بيشتر نوشته‌هايش از تصريح بلكه اشاره به اين مطلب مىگريزد . علماء بزرگ اهل تسنّن هم معتقد به قانون « تقيه » بودند . « غزالى » در كتاب معروفش « احياء العلوم » مىگويد : « نگهدارى خون مسلمان واجب است و اگر ظالمى بخواهد مسلمان مختفى را پيدا كرده به قتل برساند براى نجات او از باب تقيّه ، دروغ واجب است » « 3 » . جنيد بغدادى به تقيه رفتار مىكرد ، و هيچ گاه دربارهء توحيد سخن نمىگفت مگر در خانهء خود ، و آن هم پس از بستن درها و پنهان كردن كليد . . . « 4 » فخر رازى در تفسير كبير خود در شرح آيهء قرآن « الا ان تتّقوا منهم تقة » « 5 » مىگويد : « از « حسن » نقل شده است كه تقيّه تا روز قيامت

--> ( 1 ) - كسروى در نوشته‌هايش بخصوص روى امام صادق عليه السلام حساسيت دارد و از اين نظر ناصبى محسوب مىشود . چنان كه در برخى از نوشته‌هايش اهانت به شخص پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىكند و پيداست كه در اين صورت مسلمان نيست . ادعاى پيامبرى و آوردن دين جديد هم دارد و مذهبى به عنوان آئين رستگارى پيشنهاد مىكند ، پس ارتداد او ثابت و قدر مسلّم حكم مرتد ، مربوط به اين گونه اشخاص لجوج و متعصب مىباشد . ( 2 ) - مجلهء بديع سال 1327 شمسى شماره‌هاى 38 به بعد . ( 3 ) - باب مارخص فيه من الكذب . ( 4 ) - طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 10 . ( 5 ) - آل عمران آيهء 28 .